موضوعات: "نکته ها و آموزه ها" یا "دریای پر گهر" یا "فقط خدا" یا "مهدویت" یا "نشانه های خدا در زمین" یا "پیام قرآنی"

باران!

نوشته شده توسطصداقت...!

حسن باران این است

که زمینی ست ولی

آسمانی شده است و

به امداد زمین می آید …

خودت بدان و خدا!

نوشته شده توسطصداقت...! 11ام دی, 1394

حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمودند:

«کسی که حسنه خود را پنهان می دارد هفتاد برابر پاداش می بیند

و کسی که آن را آشکار می کند یک  پاداش دارد.

و کسی که گناه خود را پوشیده دارد گناهش بخشیده می شود.

و کسی که آن را علنی  و افشا کند، خوار و ذلیل خواهد شد

این حدیث سرشار از بشارت است.

به هرکجا دست می اندازی بشارت است. راه به سوی خدا و بهشت است.

بنابراین تمام گناهانی را که مرتکب شده ای و خودت می دانی و خدای خودت و هیچ کس خبر ندارد مورد عفو و بخشش قرار می گیرد.

اما کسی که علنی گناه می کند در دنیا و آخرت خوار می شود.

همه حدودات و تعزیرات و شلاق ها و آبرو ریزی ها به خاطر اظهار گناه است.

اظهار گناه از خود گناه بدتر است.

مشاهده شده در کتاب: نسیم بهشت(نکته هایی در باب  محبت و رحمت)/ حبیب الله فرحزاد/ ص 61

فاش گویم غم دل...!

نوشته شده توسطصداقت...! 5ام دی, 1394

کاش در خلوت امشب تو فقط بودی و من
آگه از این دل پرتب ، تو فقط بودی و من
کاش حتی دو ملک را ، ز برم می بردی
در حرم خانه ام امشب ، تو فقط بودی و من
من هم از سینه ، دل هرزه ، برون می کردم
این دل صد دله ، یارب ! تو فقط بودی و من
کاش هنگام دعا ، لب ز میان بر می خواست
بی میانجی گری لب ، تو فقط بودی و من
واژه در مطلب دل ، واسطه ی خوبی نیست
کاش بی واژه و مطلب ، تو فقط بودی و من
واژه نامحرم و دل هرزه و لب بیگانه است
کاش بی واسطه هرشب ، تو فقط بودی و من
روزها کاش نبودند و همه دم شب بود
شب بی اختر وکوکب ، تو فقط بودی و من
فاش گویم غم دل : کاش خدایا دائم
من بُدم از تو لبالب تو فقط بودی و من

شاعر: علی اکبر رشاد

پيام به مسيحيان جهان در ميلاد حضرت عيسى علیه السلام!

نوشته شده توسطصداقت...! 4ام دی, 1394

بسم اللّٰه الرحمن الرحيم

يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوّٰامِينَ لِلّٰهِ شُهَدٰاءَ بِالْقِسْطِ وَ لاٰ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلىٰ أَلاّٰ تَعْدِلُوا اِعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوىٰ وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ إِنَّ اَللّٰهَ خَبِيرٌ بِمٰا تَعْمَلُونَ (مائده/ 8) 

خوشا به حال آنان كه گرسنه و تشنۀ عدالتند؛ از آن رو كه سير نخواهند شد. (انجيل متىٰ)

خوشا به حال آنان كه از بهر عدالت زحمت مى‌كشند؛ به سبب آنكه مملكت آسمانى از آنهاست. (انجيل متىٰ) .

عيد سعيد ميلاد مسيح پيامبر عظيم الشأن،

كه براى طرفدارى مظلومان و برقرارى عدل و رحمت مبعوث،

و با گفتار آسمانى و كردار ملكوتى خود ظالمان و ستمكاران را محكوم،

و مظلومان و مستضعفان را پشتيبانى فرمود،

بر ملتهاى مستضعف جهان و ملت مسيح و مسيحيان هم ميهن مبارك باد.

هان! اى پدران كليسا و روحانيان تابع حضرت عيسى، بپاخيزيد

و از مظلومان جهان و مستضعفان گرفتار در چنگال مستكبران پشتيبانى كنيد،

….

خوشا به حال آنان كه گرسنه و تشنۀ عدالتند و از بهر عدالت زحمت مى‌كشند.

و واى به حال آنان كه بر خلاف دستور عيسى مسيح

و بر خلاف دستور همۀ پيامبران به نفع ظالمان و جاسوسان و پايمال كنندگان حقوق ملتها زحمت مى‌كشند.

واى ملت مسيح و پيروان عيسى روح اللّٰه! بپاخيزيد و از شرافت عيسى مسيح و ملت عيسوى دفاع كنيد،

و اجازه ندهيد دشمنان تعليمات آسمانى و مخالفان دستورات الهى،

ملت مسيح و روحانيت عيسى را به خلقهاى مستضعف جهان بد معرفى كنند.

هان اى پدران كليسا! بپاخيزيد و عيسى مسيح را از چنگال اين دژخيمان نجات دهيد؛

كه آن پيامبر بزرگ از ستمگرى كه دين را وسيلۀ ظلم،

و دعا را وسيلۀ رسيدن به مَسند ستمگرى به بندگان خدا قرار مى‌دهد بيزار است؛

كه دستورهاى آسمانى همه براى نجات مظلومان، از ملكوت نازل شده است؛

واى مستضعفان جهان!

برخيزيد و هم پيمان شويد و ستمگران را از صحنه برانيد؛ كه زمين از خداست و وارث آن مستضعفانند.

خوشا به حال آنان كه از بهر عدالت زحمت مى‌كشند و دعا مى‌كنند.

روح اللّٰه الموسوي الخمينى / صحیفه امام/جلد11/ صص 375 تا377

کتاب الکتونیکی از سایت کتابخانه دیجیتالی نور.

(گزیده ای از پيام به مسيحيان جهان در ميلاد حضرت عيسى علیه السلام!)

خيالتان راحت..!

نوشته شده توسطصداقت...! 24ام آذر, 1394

در همه شرور هم خير وجود دارد.

امام حسن عسگري عليه السلام مي فرمايند:

«هيچ بلا و گرفتاري نيست مگر اينكه خداوند در آن نعمتي قرار داده است كه

آن بلا و آن گرفتاري آن نعمت را احاطه كرده است.»

اصلا ما شر محض نداريم.

چقدر خيالمان راحت است! هر شري با خير آميخته است و مقدمه خير است.

نسيم بهشت/ حبيب الله فرحزاد/ ص 33

تنهای تنها...!

نوشته شده توسطصداقت...! 19ام آذر, 1394

* در هر جامعه ای در هر شهری ، در هر کشوری مردم  با یک دید با یک برش به دو قسم تقسیم می شوند:

خواص : یعنی کسانی که وقتی عملی را انجام می دهند موضع گیری می کنند، راهی را انتخاب می کنند، از روی فکر و تحلیل است، می فهمند و تصیم می گیرند و عمل می کنند.(که دو دسته اند خواص طرفدار حق و خواص طرفدار باطل)

عوام: کسانی که وقتی جو به یک سمتی می رود اینها هم می روند، تحلیلی ندارند. دنبال این نیستند که ببینند چه راهی درست است، چه حرکتی صحیح است ؛ بفهمند بسنجند؛ تحلیل کنند درک کنند، می بینند که جو این طوری است دنبال آن جو حرکت می کنند.

* خواص طرفدار حق دو دسته اند: کسانی که در مقابله با دنیا،با زندگی، با مقام، با شهوت، با پول، با لذت، با راحتی، با نام موافقند و یک دسته موافق نیستند. همه اینها خوب است… منتها اگر شما در مقابل اینها - خدای نا کرده - آنقدر مجذوب شدید که آن جایی که پای تکلیف سخت به میان آمد نتوانستید دست بردارید این می شود یک طور و …

اگر آن قسم خوب طرفدار حق - یعنی آن کسانی که می توانند با آن قوتی که لازم باشد، از این دنیا دست بردارند- بیشتر باشند هیچ وقت جامعه اسلامی دچار حالت دوران امام حسین علیه السلام نخواهد شد، مطمئن باشید، تا ابد بیمه است.

*در همین وضعیت بود [دوران لغزیدن خواص طرفدار حق و جامعه ای که ارزش ها در آن تحت الشعاع دنیا داری قرار گرفته است] که امام حسن علیه السلام نتوانست بیش از شش ماه دوام بیاورد. او را تنهای تنها گذاشتند.
امام حسن مجتبی علیه السلام دید که اگر الان با همین عده کم برود با معاویه بجنگد و شهید بشود، آن قدر انحطاط  اخلاقی در میان جامعه اسلامی، در میان همین خواص زیاد است که حتی دنبال خون او را هم نخواهند گرفت!! بلیغات معاویه، پول معاویه، زرنگی های معاویه، همه را تصرف خواهد کرد… امام حسن علیه السلام دید خونش هدر خواهد رفت لذا با همه سختی ها ساخت و خودش را به میدان شهادت نینداخت.
می دانید گاهی شهید شدن آسان تر از زنده ماندن است. … گاهی زنده ماندن و زندگی کردن و در یک محیطی تلاش کردن به مراتب مشکل تر از کشته شدن و شهید شدن و به لقای خدا پیوستن است. امام حسن علیه السلام این مشکل را انتخاب کرد. وضع آن زمان این بوده است. خواص تسلیم بودند. حاضر نبودند حرکتی بکنند…

بیانات مقام معظم رهبری/ کتاب فرات حیات/ نکته صص 22 تا 33

ای عشق..!

نوشته شده توسطصداقت...! 11ام آذر, 1394

کاروان غمت ای عشق چهل روز که هیچ

تا چهل قرن اگر گریه کند باز کم است